سوئیچ سیسکو مدل WS-C3850-12S-S

توضیحات کلی سوئیچ سیسکو WS-C3850-12S-S

سوئیچ سیسکو WS-C3850-12S-S یکی از مدل‌های سری Catalyst 3850 است که به‌جای پورت‌های مسی معمول، ۱۲ پورت Gigabit Ethernet از نوع SFP دارد؛ طراحی‌شده برای رک‌هایی که بخش اصلی ارتباطاتشان از طریق فیبر نوری برقرار می‌شود. تفاوت مهمی که این مدل را از خواهر IP Services هم‌خانواده (WS-C3850-12S-E) جدا می‌کند، نبود کنترلر Wireless داخلی است؛ قابلیت مدیریت اکسس‌پوینت روی خودِ سوئیچ، مخصوص نسخه IP Services باقی می‌ماند و روی این SKU وجود ندارد. از نظر مسیریابی هم لایسنس IP Base این مدل به RIP-1، RIP-2، EIGRP و RIPng محدود است، با ظرفیت تا ۲۴ هزار مسیر IPv4 و هزار SVI؛ OSPF و BGP، همان چیزی است که این نسخه ندارد و باید برای آن سراغ نسخه IP Services رفت.

این پلتفرم از نظر خام پردازشی، عددی معادل ۶۸ گیگابیت بر ثانیه ظرفیت سوئیچینگ دارد و می‌تواند ۶۸.۴ میلیون بسته را در هر ثانیه جابه‌جا کند؛ رقمی که طبق چند فروشنده و آینه دیتاشیت رسمی Cisco Catalyst 3850 Series به‌طور مکرر تکرار شده. نکته جالب این‌جاست که این دو عدد به لایسنس ربطی ندارند؛ حتی روی نسخه ساده‌تر IP Base هم دقیقاً همین ظرفیت خام باقی می‌ماند، چون سیلیکون سوئیچینگ مستقل از سطح مجوز نرم‌افزاری کار می‌کند.

بقیه ظرفیت‌های این مدل: جدول آدرس MAC تا سقف ۳۲ هزار ورودی، ۲۴ هزار ورودی برای Flexible NetFlow، و بسته‌های غول‌پیکر (Jumbo) تا ۹۱۹۸ بایت. سقف واقعی VLAN فعال هم روی عدد ۱۰۰۰ می‌ایستد؛ اگر جایی عدد ۴۰۰۰ دیده شد، احتمالاً با شناسه VLAN اشتباه گرفته شده، نه تعداد VLAN فعال هم‌زمان.

حافظه دستگاه ۴ گیگابایت RAM و ۲ گیگابایت Flash است؛ کافی برای IOS XE و پیکربندی‌های سنگین یک نقطه تجمیع فیبر. اسلات توسعه هم فراموش نشود: با نصب C3850-NM-4-1G چهار رابط گیگابیت دیگر باز می‌شود، و C3850-NM-2-10G می‌تواند دریچه‌ای به سمت سرعت ۱۰ گیگابیت باشد.

سیستم Stack این مدل هم StackWise-480 است، همان فناوری خواهر IP Services‌اش: پهنای باند ۴۸۰ گیگابیت بر ثانیه، حداکثر ۹ عضو، و StackPower برای تقسیم برق بین اعضا. منبع تغذیه پیش‌فرض PWR-C1-350WAC است.

سوئیچ سیسکو WS-C3850-12S-S برای چه پروژه‌هایی مناسب است؟

جایی که ارتباطات شبکه اصلاً فیبری است و تعداد پورت موردنیاز در هر نقطه حدود ۱۲ لینک گیگابیت است، WS-C3850-12S-S ساختار مناسبی ارائه می‌دهد؛ بدون نیاز به تجهیز یک سوئیچ مسی و اضافه‌کردن مبدل جداگانه برای هر پورت. رک‌های مخابراتی بین‌طبقه‌ای یا نقاط تجمیع فیبر بین ساختمان‌های یک مجتمع، مصداق رایج همین سناریو هستند.

اگر پروژه به مسیریابی واقعی بین چند VLAN نیاز دارد اما OSPF یا BGP لازم نیست، لایسنس IP Base همین‌جا کافی است؛ RIP و EIGRP برای اکثر سناریوهای سازمانی متوسط جواب می‌دهند. اگر برعکس، شبکه به مسیریابی پیشرفته‌تر یا کنترلر Wireless داخلی نیاز دارد، WS-C3850-12S-E با همان سخت‌افزار، آن سطح از قابلیت را می‌دهد؛ فقط با هزینه لایسنس بالاتر. تصمیم بین این دو باید بر اساس نیاز واقعی پروژه گرفته شود، نه صرفاً انتخاب گران‌ترین گزینه به‌عنوان «امن‌ترین» راه.

قابلیت StackWise-480 هم برای پروژه‌هایی که ظرفیت ۱۲ پورت یک نقطه کافی نیست، اهمیت پیدا می‌کند؛ می‌توان چند دستگاه سازگار را در یک Stack قرار داد و تعداد پورت فیبر را بدون نیاز به مدیریت جداگانه هر دستگاه افزایش داد. باید توجه داشت که همه اعضای یک Stack باید همان سطح لایسنس (اینجا IP Base) را داشته باشند؛ ترکیب با یک عضو IP Services یا LAN Base ممکن نیست.

لوازم جانبی و تجهیزات سازگار با سوئیچ سیسکو WS-C3850-12S-S

انتخاب ماژول برای این ۱۲ پورت بیشتر به زیرساخت فیبر موجود بستگی دارد تا خودِ سوئیچ. اگر فاصله لینک کوتاه و فیبر از نوع مالتی‌مود است، GLC-SX-MM جواب می‌دهد؛ برای مسیرهای طولانی‌تر روی فیبر تک‌مود، GLC-LH-SM گزینه درست‌تر است.

اگر ظرفیت ۱۲ پورت داخلی کافی نبود، ماژول توسعه راه‌حل است. C3850-NM-4-1G چهار خروجی گیگابیت اضافه می‌دهد؛ C3850-NM-2-10G یک پله بالاتر می‌رود و امکان اتصال واقعی ۱۰ گیگابیتی را باز می‌کند. اما این سرعت خودش هم به ماژول درست وابسته است؛ SFP-10G-SR و SFP-10G-LR گزینه‌هایی هستند که واقعاً این سرعت را می‌دهند، برخلاف ماژول‌های گیگابیتی معمولی که روی این اسلات کار نمی‌کنند.

برای کسانی که قصد Stack کردن چند دستگاه را دارند، سری کابل STACK-T1 (در طول‌های ۵۰ سانتی‌متر، یک متر یا سه متر) گزینه استاندارد است. اشتراک برق بین اعضا هم مسیر جدای خودش را دارد؛ کابل‌های StackPower با کابل داده Stack قاطی نمی‌شوند و باید جداگانه سفارش داده شوند.